سید محمد بهشتی-
 چکیده: زمانی که از هویت ایرانی سخن می گوییم منظور فصل مشترک ایرانیان در طول تاریخ است. در میان ایرانیان با توجه به تنوع فرهنگی و تاریخی، در طول زمان چند هزار ساله، فصل مشترکی شکل گرفته است. شاید از آغاز تاریخ، کسانی که در این سرزمین زندگی می کردند و اجداد ایرانیان محسوب می شدند و بعدها که شرایط به شکل قایلی درک شد، فرهنگ ایرانی شکل گرفت و تا امروز تداوم پیدا کرد. صدها میلیون انسان به این سرزمین آمده اند و رفته اند، هویتی ایرانی، به نظر من فصل مشترک این صدها میلیون نه فقط هفتاد میلیون کنونی – بوده است. در موقیت هایی، بحث هایی را شاهد بوده ام که برخی منکر وجود چنین فصل مشترکی بوده اند، چرا که برای آنها به خاطر ویژگی های زمانی و مکانی، باور این امر سخت بوده است. برای این که پاسخی به این دوستان بدهم با مثالی شروع می کنم: اگر درختهای گردو و با هم مذاکره داشته باشند. حتماً به تفاوت های بین خودشان خیلی توجه می کنند. ولی وقتی ما از دور نگاه می کنیم، حتماً متوجه می شویم که تام آنها درخت گردو هستند. حتی اگر باستان شناسان در محوطه تاریخ مثلاً متعلق به سه هزار یال پیش، گردویی پیدا کنند. حتماً آن را با میوه دیگری اشتباه نمی گیرند، چرا که در گردو بودن گردو، تحولی اتفاق نیافتاده است. در وجوه دیگر است که تحول اتفاق می افتد.

حال به این سوال بر می گردم که هویت ایرانی چیست؟ بی شک این موضوع جای بحث دارد و واقعیت این است که این هویت وجود دارد. کسانی که اصطلاح روحی ایرانی را مطرح کردند، این نشانه هوشیاری و بصیرشان بوده است. آنها از ایرانی بودن ایرانی به امری اشاره کرده اند که در اصطلاح روح ایرانی قابل بیان است.

دریافت متن کامل مقاله [ دریافت فایل ]

نظرات

نام :

ایمیل :

نظر :

کد امنیتی :