محمد امین میر فندر اسکی-
چکیده: در گفتار خود، به طور خلاصه، به رابطه ساختار میان باغ و شهر، بویژه در شهرهای طرح اندازی شده ایرانی، می پردازم و اهمیت عنصر باغ بویژه در طرح اندازی شهری و سهم حیاتی آن عنصر در رشد درونی شهر، بدون مختل شدن ساختار شهر را نمایش می دهم. یکی از عمده ترین نمونه ها را که در این راستا می توان انتخاب کرد، شهر بمانند نیمه ای از جهان، اصفهان است.اصفهان دوران قبل از صفوی بارزترین شهر برای برای نمایش نظام فضایی شکل گیرنده از درون به بیرون در بافت مویرگی پیچیده و بهم تابیده ایست که اصطلاحاً بافت شهری بدون قاعده و ارگانیک نامیده می شود، و به خاطر تغییرات پی در پی و اضافات طی روندی بهرحال استدلالی رشد می کنند.

ویژگی مورفولوژیک این نوع شهرها، بر عکس شهرهای قرون وسطی ای اروپایی که تابع شکل یابی از بیرون به درون بوده و نتیجتاً قاعدگی بافت را اکثراً تا فضاهای درونی همراه دارند، در این است که شکل یابی منظم هندسی فضاهای درونی از مرکز، عمدتاً از فضای باز، آغاز و به سمت بیرون رشد می یابد و در فضای بسته، یعنی غیر قابل رویت از بیرون، با بی قاعدگی بافت اطراف با تدابیر مختلفی جور در »می آیند .  و هماهنگ می شوند. بدین ترتیب، ریخت شناسی شهرهای  تاریخی بدون طرح نخستین ما عمدتاً نمایشگر گذرهای پرپیچ و تاب بیرونی هستند که در جریان نزدیک شدن به فضای درونی نهایت نظم هندسی می رسند.
در اینجا اگر به موضوع رابطه ساختاری میان باغ و شهر بازگردیم، در مورد شهرهای تاریخی بدون طرح اولیه مشاهده می کنیم که ریخت شهر به نوعی تابع شکل زمین جهت خرده کشاورزی غیر دیم و احداث جالیزها و کرتها جوار شهر به ویژه شیوه آبیاری می بوده و شهر به بهای آنها رشد می کرده است.

دریافت متن کامل مقاله [ دریافت فایل ]

نظرات

نام :

ایمیل :

نظر :

کد امنیتی :