مهندس فاطمه السادات افصح حسینی-چکیده: محیط شهری،فضای زندگی روزمره شهروندان است که هر روزبه صورت آگاهانه یا ناآگاهانه در طول راه، ادراک می شود. محیط شهری باید توانایی پذیرش افراد و تامین خدمات رفاهی به کلیه اقشار جامعه را دارا باشد، در غیر اینصورت می توان گفت محیط نامناسب بوده و می بایست نسبت به مناسب سازی آن اقدام کرد.

از طریق مناسب سازی محیط شهری، کلیه افراد جامعه امکان دسترسی به محیط و عناصر شهری و فعالیت در عرصه های مختلف زندگی را که حق طبیعی و لازمه حیات انسان است، خواهند داشت.
گاه یک پله، یک گذرگاه باریک و یا یک کف خاکی از جمله عوامل بازدارنده خروج معلولین از منزل به شمار می روند، و همین مسئله عمده ترین عامل انزوای معلولین است. نابسامان بودن فضای شهری و عدم انطباق آن با نیازها وخواسته های این گروه علاوه بر منزوی کردن آنان باعث می شود تا در بلند مدت خسارتهای اجتماعی – اقتصادی عظیمی بر کشور وارد آید.
سازگار ساختن محیط شهر با نیازهای معلولین جسمی – حرکتی در واقع بازگردانیدن معلولین به اجتماع،‌ زندگی وفعالیت است. رفع این موانع از پر اهمیت ترین اقدامهایی است که ضامن مشارکت هر چه بیشتر معلولین در امور مربوط به جامعه خودشان است.
کلید واژه ها: محیط شهری، معلولیت، معلول جسمی – حرکتی، مبلمان و تجهیزات شهری
متن کامل مقاله [ دریافت فایل ]

تاریخ انتشار : 10/4/1388 | 784 بازدید | نسخه قابل چاپ