مهندسی فاطمه السادات افصح حسینی-
چکیده: محیط شهری، فضای زندگی روزمره شهروندان است که هر روز به صورت آگاهانه یا نا آگاهانه در طول راه، ادراک می شود. محیط شهری باید توانایی پذیرش افراد و تامین خدمات رفاهی به کلیه اقشار جامعه را دارا باشد، در غیر این صورت می توان گفت محیط نا مناسب بوده و می بایست نسبت به مناسب سازی آن اقدام کرد. از طریق مناسب سازی محیط شهری، کلیه افراد جامعه امکان دسترسی به محیط و عناصر شهری و فعالیت در عرصه های مختلف زندگی را که حق طبیعی و لازمه انسان است، خواهند داشت.
گاه یک پله، یک گذرگاه باریک و یا کف خاکی از جمله عوامل بازدارنده خروج معلولین از منزل به شمار می روند، و همین مسئله عمده ترین عامل انزوای معلولین است. نا بسامان بودن فضاهای شهری و عدم انطباق آن با نیازها و خواسته های این گروه علاوه بر منزوی کردن آنان باعث می شود تا در بلند مدت خسارتهای اجتماعی – اقتصادی عظیمی بر کشور وارد آید.

سازگار ساختن محیط شهر با نیازهای معلولین جسمی- حرکتی در واقع بازگرددانیدن معلولین به اجتماع، زندگی و فعالیت است. رفع این مواضع از پر اهمیت ترین اقدامهایی است که ضامن مشارکت هرچه بیشتر معلولین در امور مربوط به جامعه خودشان است.

دریافت متن کامل مقاله [ دریافت فایل ]

نظرات

نام :

ایمیل :

نظر :

کد امنیتی :