چکیده:حضور چهره های شاخص چون (ماریوبوتا)،(زاحا حدید)،(پیتر آیزنمن)،(تادائو آندو)،(پائولو پورتوگزی)،(زوی هکر)،(رابرت و نتوری)و(رم کولهاوس)، در کنگرۀ استانبول ، فرصتی مغتنم به منظور مرور برنامه های جهانی معماری و روند رو به گسترش آن فراهم آورد .
در این کنگره افزون بر چهره های شاخص ، حدود هزار معمار و پژوهشگر معماری حضور داشتند . در طول دهه های گذشته ، بحث معماری بر مفهوم توسعۀ پایدار ، با تکیه بر فرهنگ و تنوع زیستی به عنوان پایه های آن متمرکز بوده است . امروزه با وجود پیش زمینۀ فجایع طبیعی و جنگ های جهانی ، انسان به این بینش رسیده است که زمین محل زندگی او آسیب پذیرتر از آن است که توان ریسک پذیری داشته باشد همین آگاهی است که بر تمامی افراد تاثیر می گذارد بدون اینکه تفاوت های گروهی – گروه هایی که به موضوع اکولوژی و دموکراسی اکولوژیک توجه دارند – بر آن موثر باشد . در واقع ضرورت تشکیل (مدینۀ فاضله ای که دموکراسی اکولوژیک بر آن حکم فرماست)به نظر می رسد که طلیعۀ جهانی دیگر گونه باشد . کنگرۀ استانبول فرصتی بود برای معماران که به شرح موفقیت ها ، شکست ها ،تجربیات و برداشت هایشان از طریق یک تریبون آزاد بپردازند و با توجه به موقعیت حرفه ای خود با تصمیم گیران و تولید کنندگان شهر های جهان ارتباط برقرار کنند .
دریافت متن کامل مقاله [ دریافت فایل ]

تاریخ انتشار : 28/5/1388 | 253 بازدید | نسخه قابل چاپ