محمد رضا شیرازی-چکیده:پالیمسست ناسازه ای را در درون خود دارد . مبتنی برحضور وغیاب است . غیاب متن اصلی و حضور چیزی از آن از یک سو ، و حضور متن جدید از دیگر سو . ما از متن اصلی جز ردپاهای مبهم و گنگ ، چیزی دریافت نمی کنیم.
در پالیمسست، آنچه مهم می نماید نه خود متن اصلی، بلکه ماندۀ آن متن است که متن جدید بر روی آن نوشته می شود. پالیمسست مبتنی است بر حضور غیابی از جنس گذشته، وحضوری از جنس حال.
دریافت متن کامل مقاله File1]

تاریخ انتشار : 10/5/1388 | 308 بازدید | نسخه قابل چاپ