دكترعلي موحد- مقدمه:پديده صنعت و ماشينيسم (بطور كلي مدرنيس م ) دركشور تغيير و تحولات زيادي را در پي داشته است و يكي از مهمترين آن فراموشي معماري و شهر سازي ايراني است. شايد منطقي است كه ورود ماشين به ايران الزاما ساختار شهري متناسب با آن مانند تعريض خيابانها ضروري بوده است اما م شكل در طرح شهري است كه با ريشه هاي فرهنگي و معماري بومي  ايراني ارتباط برقرارنكرده است.
بعبارتي طرحي كه موجب گسيختگي ريشه هاي استوا ر بين مظاهر زندگي و فرهنگ جامعه شده كه نتيجه روند اقتباس يا كپي از مظاهر تمدن و فرهنگ غربي است.
معماري و شهر سازي سنتي كشور فراموش گشت و اجازه ظهور يا خوديابي را در انطباق با تكنولوژي و شرايط جديد ( پيدا نكرد. "شهر هاي كشور بافت سنتي خود را ازدست داده اند يا از اهميت و اعتبار آن كاسته شده است".( 1 احيا و زنده سازي بافهاي تاريخي از سابقه طولاني در جهان برخوردار است . در ايران نيز ب ا توجه به روند تخريب بافت قديم كه از دوره رضاخان شتاب بيشتري پيدا كرد و بصورت اپيدمي درآمد نخستين حركت سازمان يافته در توجه به معماري سنتي و بافت تاريخي به سال 1349 با برگزاري كنكره بين المللي معماران با موضوع بررسي امكان
پيوندهاي سنتي با شيوه هاي نوين ساختمان برگزار گرديد, دانست.
دریافت متن کامل مقاله [ دریافت فایل ]

تاریخ انتشار : 12/3/1388 | 434 بازدید | نسخه قابل چاپ