ایمان امین لاری-
چکیده:  «می توان گفت معماری و عکاسی هر دو به خلق فضا و روح زندگی می پردازند (مکان جاری در زمان) اما مصالح معماری ، مادی و واقعی است و مصالح عکاسی و سینما صوری و خیالی». ارتباط هنر معماری با عکاسی در اشتراک ترکیب بندی همین عناصر بصری می باشد که عمده ترین عوامل ایجاد یک اثر هنری می باشند. در معماری نیزدر کنار هم قرار گرفتن فرم هایی با رنگ ها و بافت و مقیاس متفاوت فضایی را ایجاد می کنند، که بر خلاف فضای سه بعدی ذهنی که یک عکس خلق می کند، یک فضای عینی می باشد.

بر خلاف رمان، نقاشی و موسیقی، معماری نسبت به این شیوه ی جدید بیان، یعنی عکس و فیلم، واکنش نشان نداد. نقطه ضعف عکس و فیلم اینست که ما قادر نیستیم جسماً به درون دنیای تصاویر نفوذ کنیم بلکه این تصاویرند که برما احاطه دارند و ذهن و روان ما را در خود غرق می سازند. با این وجود بین تماشاچی از لحاظ ترکیب ساختاری، خودم را هنوز از دنیای تصاویر جدا می بینم .
هدف بررسی معماری و عکاسی به عنوان دو جزء ا زهنرهای بصری می باشد که در عین داشتن رابطه ای تنگاتنگ از هم دور مانده اند. بی شک شناخت پیدا کردن نسبت به اشتراکات زبان این دوهنرما را به کارگیری درست آنها یاری خواهد کرد تا بتوانیم در کنار بیان و انتقال مفاهیم و اندیشه هایمان پاسخگوی نیاز آن کسانی باشیم که هنر را نه تنها یک وسیله ی کسب لذت، بلکه یکی از شرایط حیات بشر می دانند.

دریافت متن کامل مقاله [ دریافت فایل ]

نظرات

نام :

ایمیل :

نظر :

کد امنیتی :