پایان نامه حاضر با بررسی رابطه ما بین شعر و معماری از نتایج حاصل در طراحی یک سفارتخانه سود می جوید. نویسنده در ابتدا مروری بر وضعیت فعلی شهر ها و معماری معاصر ایران داشته و ضمن ابراز ناخرسندی از وضعیت فعلی با بیان این پرسش: که آیا می توان از فرهنگ غنی ایرانی در معماری معاصر استفاده کرد یا خیر؟ ، شعر را در ادامه به عنوان ابزار کار خود انتخاب می کند و از بین شاعران اشعار فردوسی را بر می گزیند. این مطالعه در واقع به دنبال برگردان المانهای معماری از شعر به عنوان رویکردی نوینی در معماری ایرانی است.

این مطالعه در ادامه ویژگیها، فنون و  قواعد شعر فردوسی را مورد تجزیه و تحلیل قرار می دهد. سپس به این نکته می پردازد که ساختار شعر با الگوی شکل ساختمان دارای پیوند بوده و می توان از آن الهام گرفت. در ادامه نویسنده به بیان ریتمها، آموزه های اول و پایانی، شروع، حرکت، مکث و حرکت مجدد در شعر فردوسی اشاره می کند و با توجه به اصول طراحی ساختمان به آنها جلو ه ای نمایشی و بصری می بخشد.
   نویسنده در نهایت به کمک الگوی اقتباس شده از شعر فردوسی به طراحی و جزئیات سفارتخانه جدید ایران در شهر واشنگتن دی سی امریکا می پردازد و به کار خود پایان می دهد.

سال: 2007
تعداد صفحات:143
مقطع و رشته: Masters in Architecture
دانشگاه: UNIVERSITY OF CINCINNATI
کشور: ایالات متحده امریکا
  حجم :mg 10 

دریافت متن کامل: [ دریافت فایل ]